بدوم تا ته دشت.............
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هوشیار است!
نکند اندوهی. سر رسد از پس کوه
چه کسی پشت درختان است؟؟
در دل من چیزی است. مثل یک بیشه نور. مثل خواب دم صبح.
و چنان بی تابم. که دلم میخواهد
بدوم تا ته دشت. بروم تا سر کوه
+ نوشته شده در چهارشنبه نهم آبان 1386ساعت 10:13 قبل از ظهر توسط کسی که خودش را گم کرد ....
|
